Luksi i ish fukarenjve dallon prej mirëqenjes së fisnikëve që jetojnë në mirqënje e qetësi e minimalizëm prej gjeneratash.
Ai i ish fukarenjve asht i zhurmshëm, i pangopun e plastik.
Për ish fukarenjtë, definicioni i mirëqenjes mbetet: “E kam ble shtrenjt.”
Luksi i tyne nuk duhet me pasë asnji lidhje me të shkuemen:
•nëse shtëpia e vjetër ka pasë tjegulla, e reja duhet me qenë kubike, prej betoni e me xhamllek;
•nëse nana u ka dhanë bukë e djathë, sot ju vje marre me e hanger.
Kurse fisnikët e vërtetë, me gjenerata, flasin për minimalizëm, qetësi e kujtime të së shkuemes.
Flasin për qëndrueshmëri, estetikë e mbi të gjitha për etikë.
Deri sa do vazhdojmë të arratisena me turp prej të shkuemes tonë të varfën, asgja skena me prodhu!
