Kur Rob Dannenberg mbërriti në Moskë në fund të viteve 1990 për të marrë një rol të lartë në CIA, kryeqyteti rus ishte një vend i egër dhe i rrezikshëm.
Dannenberg kujton takimin me ish-kolonelin e KGB-së gjatë qëndrimit të tij të parë në Moskë në mesin e viteve 1990. Ai shtrëngoi duart me Putinin, i cili në atë kohë ishte thjesht një zyrtar qeveritar, gjatë një pritjeje në rezidencën e ambasadorit amerikan.
Dannenberg u rikthye për një periudhë të dytë në fillim të viteve 2000 kur CIA e ngriti në detyrë shefin e stacionit të Moskës – spiuni më i lartë amerikan në Rusi. Ai kishte “qasje të plotë” në çdo informacion mbi vendin të siguruar nga oficerët e agjencisë.
“Ata prej nesh që shërbyen në Moskë e kuptuan Putinin ndoshta pak më mirë që në fillim sesa të tjerët”, thotë veterani i CIA-s, duke folur për The i Paper nga shtëpia e tij në Kolorado të SHBA-së. Kur diktatori rus aneksoi Krimenë dhe pushtoi Ukrainën lindore në vitin 2014, dhe më pas nisi luftën e tij në shkallë të plotë në vitin 2022, “askush prej nesh nuk u habit”.
Që nga fillimi, etosi politik i Putinit kishte të bënte me rivendosjen e kontrollit shtetëror, rindërtimin e ushtrisë dhe arritjen e kontrollit mbi republikat e tjera ish-sovjetike. “Ukraina është elementi më i rëndësishëm në atë pjesë ende të paplotësuar të vizionit të Putinit”, thotë Dannenberg.
«Kam pasur të bëj me KGB-në gjithë jetën time», shton ai. «E kuptoj se si mendon ky djalë».
Është njohuria e tij se si stërviten spiunët rusë për të mashtruar dhe kontrolluar njerëzit, ndonjëherë pa e kuptuar viktimat e tyre, që e bën atë kaq të shqetësuar sa herë që dëgjon për bisedimet e fundit të Putinit me Donald Trump.
“Putini e shikon Trumpin dhe sheh një burrë të dobët, mendjemadh, me ego të madhe”, thotë Dannenberg. Ai pranon se Trump vështirë se është udhëheqësi i parë amerikan që ka një mendim të madh për veten, por ka frikë se Presidenti aktual i SHBA-së është “jashtëzakonisht naiv” dhe i prekshëm ndaj ndikimit të Kremlinit, ndërsa Putini kërkon të përçajë më tej SHBA-në dhe Evropën.
“Ai po manipulohet, në mënyrën që një oficer i mirë çështjesh si Putini do ta manipulonte këtë burrë . Ai nuk është monogam, është lakmitar, është i magjepsur nga ari – të gjitha këto janë gjëra që, nëse do të isha oficer çështjesh, do t’i shfrytëzoja për ta bërë këtë burrë të bëjë atë që dua unë.”
Si shef i stacionit të Moskës, roli kryesor i Dannenbergut ishte të përcaktonte “çfarëdo taktike që u nevojitej oficerëve për të kryer operacionet tona pa u kompromentuar nga mbikëqyrja armiqësore ose agjentët e dyfishtë”.
Ashtu si negociatori kryesor i Trump, Steve Witkoff, është një manjat pronash pa përvojë të mëparshme në diplomaci, i dërguari i Putinit, financieri Kirill Dmitriev, është kreu i Fondit Rus të Investimeve Direkte. Kjo nuk është rastësi, thotë Dannenberg, duke e quajtur Witkoff “një budalla”.
Ndoshta Presidenti i SHBA-së shpreson se do të ketë “një Hotel Trump në Sheshin e Kuq” nëse sigurohet paqja.
Gjatë punës së tij në CIA, Dannenberg nuk pa kurrë prova se Trump ishte një aset i KGB-së, siç kanë pohuar disa ish-agjentë sovjetikë. Ai beson se nëse kjo do të ishte e vërtetë, provat do të kishin dalë gjatë presidencës së Bidenit, duke pasur parasysh dëshpërimin e demokratëve për të parandaluar një fitore zgjedhore të Trump.
Por Trump nuk ka nevojë të jetë rekrutuar ose shantazhuar nga KGB-ja për të qenë i dobishëm për Kremlinin, thotë Dannenberg, sepse ai ndikohet shumë lehtë nga pasuria dhe pushteti.
Pasi u largua nga CIA, Dannenberg shërbeu si këshilltar sigurie për BP dhe Goldman Sachs, dhe tani shijon një jetë në natyrë në Malet Shkëmbore. Kohët e fundit ai ka botuar një udhëzues koktejlesh me temë spiunazhi, A Spy Walked Into A Bar, pjesërisht i frymëzuar nga pijet në romanet e Ian Fleming për James Bond.
“Putini nuk është aq i fortë sa e paraqet veten. Rusia është një shtet i përjashtuar në pjesën më të madhe të botës.” Pushtimi i saj i bindi fqinjët Suedinë dhe Finlandën të bashkohen me NATO-n, ndërsa aleatët janë rrëzuar në Siri dhe janë dobësuar në Iran.
