Kërkimi për ministrin e Jashtëm, Ferit Hoxha, është shndërruar në misterin e radhës diplomatik, pasi, ndërkohë që Haga trazohet nga vendimet e Gjykatës Speciale dhe kryeministri Edi Rama lëshon thirrjen “MARRE”, kryediplomati ynë duket se ka harruar rrugën e zyrës ose ka zgjedhur një heshtje strategjike që sfidon të gjitha ligjet e logjikës. Është vërtet për t’u admiruar kjo aftësi e rrallë për t’u zhdukur pa lënë gjurmë, aq sa njoftimi i fundit për shtyp nga ministria e tij mban datën e së enjtes së kaluar, sikur koha të ketë ngrirë vetëm për atë dikaster.
Në një vend ku ministrat duket se punojnë me telekomandën e Kryeministrisë dhe askush nuk guxon të lëvizë qepallën pa marrë dritën e gjelbër nga lart, diplomacia shqiptare është shndërruar në një teatër hijesh, ku zëri autonom është thjesht një mit urban. Mungesa e një reagimi zyrtar ndaj dënimit të drejtuesve të UÇK-së dhe dështimi për të bashkërenduar hapat me Kosovën në këtë ditë me kaq peshë kombëtare dëshmojnë më së miri se, kur shefi flet, të tjerët futen në një guaskë izolimi, duke pritur urdhra të rinj. Ndaj, mbetet vetëm të shpresojmë se zoti Hoxha do të shfaqet sërish në ekran para se të mbyllim afatet e lajmeve, apo mos ndoshta po pret ndonjë manual udhëzimesh se si flitet për politikën e jashtme pa rrezikuar postin



