Mbrëmë, Kryeministri udhëtoi drejt Parisit me një Embraer Legacy 650 të operatorit Union Aviation.
Kemi të bëjmë me një avion biznesi të kategorisë VIP, i projektuar miliarderë, korporata dhe klientë me fuqi të lartë financiare. Vetëm një fluturim i tillë në tregun charter europian kushton rreth 30 000 Eu (vetëm vajtje).
Metamorfoza e Edi Ramës: Dikur, business class ishte mëkat, sot
Embraer Legacy 650
Natyrisht, askush nuk pret që një kryeministër të udhëtojë me autobus. Askush nuk kërkon që kreu i qeverisë të sakrifikojë sigurinë apo efikasitetin e agjendës së tij. Pyetja nuk është pse udhëton. Pyetja është pse standardi moral që predikohej dikur nuk vlen më.
Në politikë, problemi nuk lind nga komoditeti. Problemi lind nga hipokrizia. Qytetarët nuk bezdisen sepse një kryeministër fluturon me avion privat. Ata bezdisen kur kujtojnë se i njëjti politikan që sot përdor avionë VIP, dikur e paraqiste business class-in si shfaqje arrogance dhe shkëputjeje nga realiteti.
Kjo është historia klasike e pushtetit që transformon jo vetëm mënyrën e jetesës, por edhe kujtesën. Fjalët e djeshme bëhen të sikletshme për luksin e sotëm. Premtimet e kursimit treten përballë rehatisë që ofron pushteti i gjatë. Parimet nuk hidhen poshtë me një deklaratë. Ato thjesht harrohen.
Shqipëria e vitit 2026 nuk është më Shqipëria e vitit 2013. Borxhi publik është rritur, kostot e jetesës janë rritur, emigracioni vazhdon të zbrazë vendin dhe qytetarët dëgjojnë çdo ditë thirrje për sakrifica, durim dhe mirëkuptim. Në këtë sfond, çdo pamje e luksit politik merr një peshë më të madhe se vetë çmimi i biletës apo i charter-it.
Në fund, çështja nuk është Embraer Legacy 650. Çështja është distanca. Jo ajo mes Tiranës dhe Parisit. Distanca mes politikanit që premtonte thjeshtësi dhe pushtetarit që sot jeton në një univers krejt tjetër nga ai i njerëzve të zakonshëm. Dhe kjo është një distancë që nuk matet me kilometra, por me besimin e humbur të qytetarëve.
