“Dashuria për atdheun fillon te kazani i plehrave. Sa më shumë plehra në kazan dhe sa më pak plehra në tokë e në det, aq më shumë e duam atdheun”, shprehet ai, duke e përdorur këtë metaforë si pikënisje për një reflektim më të gjerë mbi përgjegjësinë qytetare ndaj mjedisit.
Gjatë fjalës së tij, Luca rikthen në vëmendje episode dhe realitete që, sipas tij, janë lënë për vite me radhë në harresë nga ata që sot paraqiten si mbrojtës të natyrës. Ai flet për gjendjen e ekosistemeve bregdetare, për ndotjen e detit, për habitatet e shpendëve migratorë dhe për nevojën që zhvillimi ekonomik të mos shihet domosdoshmërisht si armik i mjedisit.
Sipas tij, investimet serioze dhe të mirëmenaxhuara mund të bashkëjetojnë me ruajtjen e natyrës, madje në raste të caktuara mund të kontribuojnë në rehabilitimin e zonave të degraduara dhe në përmirësimin e kushteve të habitateve natyrore.
Videoja nis me përvojat konkrete të peshkatarëve shqiptarë, të cilët, sipas Lucës, përballen çdo ditë me një realitet të hidhur: rrjetat dhe kalatat e peshkimit shpesh mbushen jo me peshk, por edhe me shishe plastike, mbetje urbane dhe çdo lloj ndotjeje që deti nxjerr në sipërfaqe.
