Dje ishin zgjedhjet e PD

spot_img
Advertisements

NGA ANILA TOTO

Me një sulm të pritshëm, por jo të imagjinueshëm kaq armiqësor e konfliktual, me vulgaritete edhe sharje nga në banalet, me një intimidim, por edhe bullizim absurd vijuan zgjedhjet e PD për kryetarin e Partisë Demokratike.

Ishin miqtë tanë, bashkëpunëtorët, ata që kemi ndarë bukën dhe kemi fituar sfida të forta të demokracisë edhe kur liderat gabonin. Ishin ata që janë betuar për demokraci. Për liri fjale, vote, liri mendimi e zgjedhjeje. Njerëzit tanë! Bashkëudhëtarët!

Nëse do ishim realistë, nëse do silleshin si njerëz të lirë, sigurisht do të donim e respektonim lirinë e individit. Por jo, ne kemi ende në gjak komunizëm që nuk na lë të ecim para. Difekt i shoqërisë sonë! Pak ose shumë, këtë e tregon realiteti.

Lind pyetja: Përse ishin kundër zgjedhjeve? Për inerci, për instikt? Për orientim nga lart? Për hakmarrje?

Për mbrojtjen me patriakalizëm të liderit deri në vdekje? Për mbrojtjen të një individi, gjithë shqiptarët duhet të diskriminohen brutalisht e banalisht?

Por këto parrulla komuniste a nuk bien ndesh me interesat e vendit? Sa gabime ka bërë gjatë rrugës PD nën drejtimin e Sali Berishës? Ta harrojmë 97? Firmat piramidale? Ta harrojmë Gërdecin? Po Otranton? Po Janarin? Po si u zgjidhën?

Po fëmijët tuaj e tanë çfarë të ardhme kanë duke u mbajtur fort pas të shkuarës? Këtë quani demokraci? E vetes i thoni demokratë ju?

Sa vjet kemi që pa një parti të konsoliduar fshihemi herë tek Saliu, herë tek Meta? E quhen armiq ata që po hedhin një hap drejt një fryme të pastër e pozitive, drejt stabilitetit!

A është e domosdoshme rimëkëmbja e PD? Sigurisht që po! Përse nuk votuat edhe ju që sulmuat? Nuk ishit dakort? Ok! Përse nuk vendosët një kandidat që vlerësoni, qoftë edhe vetë Sali Berishën të merrte pjesë në garën për rikthimin e dinjitetit të PD? A nuk do tl ishte më e ndershme? Kjo ishte gara! Jo sulmet primitive e pa asnjë produktivitet!

A mundemi të drejtohemi nga njerëz me të kaluar të dyshimtë, apo të zgjedhim alternativa…

Ju që ndenjët në hije, ju që shatë, dënuat apo bullizuat me një intimidim absolut, fanatik e joligjor, ju si mund të jeni e quheni demokratë?!

Apo jeni ju që e keni përdorur demokracinë apo pozicionin tuaj për poste, përfitime apo dinjitet. Po si ka mundësi të quheni demokratë, kur thjesht nuk erdhët të votonit në PD?! Mirë bëtë, por…Nuk e bëtë detyrën!

Ju dezertuat! E sulmuat alternativat, vetëm pse nuk pranoni dot, që PD nuk e drejtonte Berisha.Ky është një fanatizëm mesjetar e vrastar i demokracisë sot! Sulmuat Lulëzim Bashën? Ok!

Por ajo që bie në sy është se në gjithë këtë katrahurë politike në Shqipëri me një vulgaritet e banalitet, me sulme banale, me fitore fiktive, me humbje dinjiteti, me hakmarrje personale, sigurisht, Basha mund të quhet politikani që kaloi disa sfida të forta me humbje e fitore, por kurrë nuk sulmoi në mënyrë banale, arrogante, posesive dhe denigruese. Ky është politikani të dashur demokratë. Diplomati, i kulturuar, i duruar dhe paqësor. Këto që shikojmë rrotull janë arrogancë, korrupsion, delire, dhunë psikologjike dhe verbale, vjedhje masive, shkatërrimi dhe injoranca.

E nëse ju duken pak, pyesni veten:

Në çfarë gjendje është Shqipëria sot?

Në kaos! Sa politikanë si Basha i duhen Shqipërisë për stabilitet? Si zgjidhet kjo?

Jeni ju, ne, ata që i zgjedhim standardet.

Arrogancë apo dinjitet? Vjedhje e anarshi, apo paqe e zhvillim? Pyesni veten çfarë doni ? Luftë apo paqe?

Sigurisht Basha nuk është aq potent e prepotent sa liderat shkatërrimtarë, por është aq potent dhe luftëtar deri në fitore sa diplomatët e politikanët bashkëkohorë që luftojnë për vendosjen e kulturës, arsimit, standardeve shoqërore! Le t’ia lëmë kohës.

Latest articles

Related articles