Hyrja masive e dhjetëra mijëra emigrantëve nga Maroku në Ceuta, e cila rezultoi në mbytjen e pothuajse 100 personave ndërsa përpiqeshin të notonin përtej kufirit dhe shkaktoi trazira serioze në qytetin spanjoll në Afrikën e Veriut, nuk ishte produkt i planifikimit nga autoritetet marokene.
Sipas përfundimeve të shërbimeve të inteligjencës spanjolle, autoritetet marokene jo vetëm që nuk e penguan lëvizjen masive drejt pikës kufitare Tarajal, por lehtësuan kalimin e turmës dhe shfrytëzuan politikisht ndikimin ndërkombëtar të ngjarjeve.
Ky është përfundimi në të cilin arritën shërbimet spanjolle të inteligjencës pas analizimit të një krize që e befasoi qeverinë spanjolle, e cila në atë kohë ishte e përqendruar në zjarret e mëdha në pyje dhe konsideronte se marrëdhëniet me fqinjin e saj jugor ishin nën kontroll.
Fillimisht, u bënë vlerësime të ndryshme rreth motiveve të mundshme të Rabatit, siç është vizita e fundit e kryeministrit Pedro Sanchez në Algjeri apo edhe gara për të pritur finalen e Kupës së Botës 2030.
Megjithatë, sipas shërbimeve spanjolle, nuk kishte ndonjë plan specifik apo vendim të paramenduar, por një zhvillim që në fund doli jashtë kontrollit.
Arsyeja për lëvizjen masive ishte, sipas hetimit, informacioni i rremë i përhapur përmes rrjeteve sociale dhe aplikacioneve të mesazheve, pas vendimit të fundit të Gjykatës Supreme të Spanjës.
Vendimi konfirmoi se emigrantët që mbërrijnë duke notuar në Ceuta dhe Melilla nuk mund të kthehen menjëherë me kthime të shpejta, por duhet të fillojnë një procedurë administrative, siç është rasti me ata që mbërrijnë me anije.
Mesazhi që arriti te mijëra të rinj marokenë, pa perspektivë në vendin e tyre, ishte se Spanja do t’i pranonte ata.
Në vitin 2021 , sipas analizës spanjolle, autoritetet marokene kishin kontribuar në përhapjen e thashethemeve të ngjashme, duke çuar më shumë se 10.000 persona në Ceuta, ndërsa në vitin 2024 ato kishin ndërhyrë në kohë për t’i ndaluar. Megjithatë, këtë herë, ato zgjodhën të mos reagonin.
Gjatë gjithë korrikut, mbërritjet e parregullta nga deti u rritën gradualisht, derisa të enjten e kaluar ato u shndërruan në një eksod masiv. Me rastin e festimit të Ditës së Fronit në Marok, mbikëqyrja kufitare u reduktua në minimum dhe më në fund u pezullua, duke lejuar turmat të kalonin.
Shërbimet spanjolle vlerësojnë se, megjithëse operacioni nuk ishte planifikuar nga mekanizmat shtetërorë marokenë, autoritetet e kuptuan shpejt se mund të përfitonin nga situata.
Kështu, pavarësisht kostos së madhe njerëzore, Rabati arriti t’i rikthejë pretendimet e tij për Ceutën dhe Melillën në qendër të vëmendjes ndërkombëtare.
Imazhet e mijëra njerëzve që kalonin kufirin u përdorën nga partitë e ekstremit të djathtë në Evropë për të përforcuar retorikën e tyre anti-migracion dhe për të kritikuar politikën e qeverisë spanjolle ndaj imigracionit.
Ndërkohë, Italia njoftoi pezullimin e përkohshëm të lëvizjes së lirë me Spanjën, ndërsa Finlanda dhe Danimarka lanë të hapur mundësinë e përjashtimit të Spanjës nga zona Shengen.
Përveç kësaj, një grup prej 22 shtetesh anëtare të BE-së që bënin thirrje për një politikë më të rreptë të imigracionit kërkuan një takim të jashtëzakonshëm të Këshillit të Ministrave të Brendshëm
