Një investitor i huaj vjen në Shqipëri, jep një hua prej qindra mijëra eurosh, dhe kur kërkon t’i marrë mbrapsht me vendim gjykate, zbulon se shteti që duhet ta mbronte, e ka ndihmuar mashtruesin t’i fshehë pronat. Kjo nuk është thjesht një histori borxhi të pakthyer, por anatomia e një mashtrimi të realizuar me vulën e shtetit. Në qendër të kësaj skeme, sipas Prokurorisë, qëndron një njeri i veshur me funksion publik: Noterja Luljeta Kongoli.
Akti 1: Borxhi dhe Urdhri i Gjykatës Zanafilla e kësaj historie nis më 9 shkurt të vitit 2012. Shtetasi slloven Saso Rosman, i cili kishte një biznes mobilerie në Shqipëri, i jep një hua “cash” prej 270 mijë eurosh shtetasit shqiptar Fran Noshi. Afati për kthimin e parave ishte i shkurtër: data 28 shkurt 2012. Paratë nuk u kthyen kurrë. Slloveni iu drejtua drejtësisë dhe më 4 prill 2012, Gjykata e Tiranës lëshoi një urdhër ekzekutimi për mbledhjen e detyrueshme të borxhit. Përmbaruesi vihet në lëvizje dhe gjen një pronë: 6,000 metra katrorë tokë arë në Muçaj të Tiranës, e regjistruar në emër të kompanisë së debitorit, të quajtur “Donik” sh.p.k. Përmbaruesi urdhëron sekuestrimin e saj për të dëmshpërblyer investitorin e huaj.
Akti 2: Skema e Mashtrimit – Dy firmat “Donik” Këtu nis skema e mirëfilltë e mashtrimit, ku qëllimi i vetëm ishte shpëtimi i kësaj prone nga sekuestroja e përmbaruesit. Sipas Prokurorisë, debitori Fran Noshi përdori dy shoqëri me të njëjtin emër, “Donik” (ose “Danik”):
Firma e parë, ishte regjistruar në Gjykatë në vitin 2003. Ajo nuk kishte as NIPT dhe me ligj konsiderohej inekzistente, e çregjistruar. Por, ishte pikërisht kjo firmë fantazmë që kishte në pronësi 6,000 metrat katrorë tokë.
Firma e dytë, u regjistrua e re në Qendrën Kombëtare të Biznesit në shkurt të vitit 2012, e pajisur me një NIPT të ri. Kjo firmë nuk kishte asnjë pronë.
Për t’i shpëtuar sekuestros që përmbaruesi kishte vendosur mbi firmën e vitit 2012, mashtruesi përdori të dhënat e firmës së re sikur të ishin të firmës së vjetër, me qëllim që të tjetërsonte tokën e firmës së vjetër. Për ta realizuar këtë skemë të paprecedentë ligjore, atij i duhej patjetër ndihma e një noteri.
Akti 3: Roli Kyç i Noteres Luljeta Kongoli dhe “Njohja e Vjetër” Më datë 26 nëntor 2012, Fran Noshi paraqitet në zyrën e noteres Luljeta Kongoli. Ajo harton kontratën e shitjes me numër 3610, ku toka prej 6,000 metrash katrorë i shitet firmës “Bibaj Albania” për 130 mijë euro.
Por a u mashtrua noterja? Sipas prokurorisë: KATEGORIKISHT JO. Organi i akuzës thekson një detaj tronditës: Noterja Luljeta Kongoli e njihte shumë mirë klientin dhe historikun e dy firmave të tij. Prokuroria thekson se të gjitha veprimet, si për krijimin e shoqërisë së vitit 2003 ashtu edhe për shoqërinë e vitit 2012, mashtruesi Fran Noshi i kishte kryer pikërisht tek zyra e noteres Kongoli. Ajo kishte vërtetuar edhe statutin e firmës së vitit 2003. Pra, noterja e dinte qartësisht ndryshimin mes të dyjave dhe po aq qartë, dinte problemet ligjore me të cilat po përballej klienti i saj.
Sipas organit të akuzës, noterja Kongoli lejoi që në zyrën e saj, një shoqëri e vitit 2012 të shiste një pronë që nuk e kishte të sajën, duke e tjetërsuar atë nga një shoqëri e çregjistruar e vitit 2003, e cila nuk kishte zotësi juridike për të vepruar. E thënë thjesht: ajo mbylli sytë dhe vulosi një kontratë për të shpëtuar pronën nga shteti.
Akti 4: Shkelja e Ligjit dhe Fati i Viktimës Në pretencën e saj, Prokuroria thekson se noterja shkeli hapur nenet 23, 45, 49 dhe 54 të Ligjit “Për Noterinë”. Ajo nuk kreu identifikimin e saktë të palës shitëse dhe as nuk verifikoi saktë pronësinë. Edhe sot—thekson prokuroria në gjykatë—noterja nuk është në gjendje të shpjegojë se kush ishte fiks pala shitëse në atë kontratë: firma e 2003-shit, ajo e 2012-ës, apo personi fizik Fran Noshi?.
Nëpërmjet kësaj firme të hedhur mbi kontratë në 26 nëntor 2012, Luljeta Kongoli vulosi fatin e sllovenit. Duke mundësuar shitjen e pronës dhe shmangien e sekuestros, ajo e lejoi shitësin të fusë në xhep 130 mijë euro dhe e la viktimën Saso Rosman me duar bosh, duke i hequr atij çdo mundësi për të ekzekutuar vendimin e Gjykatës dhe për të marrë mbrapsht borxhin prej 270 mijë eurosh.
Për këto veprime, të konsideruara si dëmtim i interesave të ligjshëm të shtetasve nga një person me funksion publik, Prokuroria e akuzoi noteren Luljeta Kongoli për “Shpërdorim të detyrës”, duke kërkuar dënimin e saj me 6 muaj burgim. Një rast skandaloz që tregon se si një vulë noteriale, e dhënë në njohje e sipër të paligjshmërisë, kthehet në mjetin perfekt për të zhvatur investitorët e huaj në Republikën e Shqipërisë.
